தமிழகத்தில் இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறியவர்கள், முஸ்லிம் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான (BC–Muslim) 3.5% இடஒதுக்கீட்டைப் பெற முடியுமா என்ற கேள்விக்கு உச்ச நீதிமன்றம் முக்கிய விளக்கத்தை அளித்துள்ளது. மதமாற்றம் செய்திருப்பது மட்டுமே குறிப்பிட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதற்கான ஆதாரமாகாது என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.
2024ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசு பிறப்பித்த அரசாணையை சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ரத்து செய்திருந்த நிலையில், அந்த முடிவை உச்ச நீதிமன்றம் 2026 அக்டோபர் 15ஆம் தேதி உறுதி செய்தது. மதமாற்றம், பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் சான்றிதழ், பட்டியலின சாதியினர் (SC) அந்தஸ்து ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான சட்ட வேறுபாடுகளை இந்த தீர்ப்பு மீண்டும் கவனத்துக்கு கொண்டு வந்துள்ளது.
இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கு மாறிய ஒருவர், தமிழக அரசின் பிற்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் வகுப்பினர் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள “முஸ்லிம் லெப்பை” (Muslim Lebbai) சமூகத்தை சேர்ந்தவர் என குறிப்பிட்டு சமூகச் சான்றிதழ் கோரியிருந்தார். ஆனால், அவரது விண்ணப்பத்தை வருவாய்த் துறை அதிகாரிகள் நிராகரித்தனர். இதை எதிர்த்து அவர் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினார்.
இந்த வழக்கு நிலுவையில் இருந்தபோது, தமிழக அரசு 2024ஆம் ஆண்டு ஓர் அரசாணையை பிறப்பித்தது. அதன்படி, பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (BC), மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (MBC), சீர்மரபினர் (DNC) அல்லது பட்டியலினச் சாதியினர் (SC) பிரிவைச் சேர்ந்த ஒருவர் இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறினால், அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஏழு முஸ்லிம் சமூகங்களில் ஒன்றின் கீழ் BCM சான்றிதழ் பெறுவதற்கான வழிவகை செய்யப்பட்டிருந்தது.
இந்த அரசாணையின் சட்டப்பூர்வ தன்மையை சென்னை உயர் நீதிமன்றம் விசாரித்து, 2026 ஜூன் 25ஆம் தேதி அதை ரத்து செய்தது. இதை எதிர்த்து தமிழக அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது. அந்த மேல்முறையீட்டில்தான் அக்டோபர் 15ஆம் தேதி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.
தமிழகத்தில் பிற்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் வகுப்பினருக்கு கல்வி மற்றும் அரசு வேலைவாய்ப்புகளில் 3.5% இடஒதுக்கீடு வழங்கப்படுகிறது. தமிழகத்தின் 2007ஆம் ஆண்டு சட்டத்தின்படி, குறிப்பிட்ட ஏழு முஸ்லிம் சமூகங்கள் இந்தப் பிரிவில் இடம்பெற்றுள்ளன.
இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருக்கும் சமூகத்தை சேர்ந்தவர் என்பதற்கான சட்டப்பூர்வ தகுதி முக்கியமானது. இஸ்லாம் மதத்தை பின்பற்றுகிறார் என்பதற்காக மட்டும் ஒருவர் இந்த ஏழு சமூகங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை சேர்ந்தவராகிவிட முடியாது.
நீதிபதிகள் பிரசாந்த் குமார் மிஸ்ரா மற்றும் ஸ்ரீ சந்திரசேகர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, தமிழக அரசின் மேல்முறையீட்டை நிராகரித்து, சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை உறுதி செய்தது.
மதமாற்றத்துக்கு முன்பு ஒருவர் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் அல்லது பட்டியலினச் சாதியினர் பிரிவில் இருந்தார் என்பதற்காக மட்டுமே, மதம் மாறிய பிறகு BC–Muslim இடஒதுக்கீட்டை பெற முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் சமூகப் பின்தங்கிய நிலையை அடிப்படையாக கொண்டு வழங்கப்படும் இடஒதுக்கீடு, தனிநபருக்கு மாற்றிக்கொள்ளக்கூடிய தனிப்பட்ட உரிமை அல்ல என்பதே தீர்ப்பின் முக்கியக் கருத்து. அதாவது, ஒருவர் முன்பு சார்ந்திருந்த சமூகத்தின் அடிப்படையில் பெற்றிருந்த தகுதி, மதமாற்றத்துக்கு பிறகு வேறொரு மதத்தின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்துக்கான தகுதியாக தானாக மாறாது.
மதமாற்றச் சான்றிதழ் ஒருவர் இஸ்லாம் மதத்தைத் தழுவியிருப்பதை உறுதிப்படுத்தலாம். ஆனால், அவர் தமிழக அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட முஸ்லிம் சமூகத்தை சேர்ந்தவர் என்பதை அது நிரூபிக்காது.
மதமாற்றம் செய்தவரின் BCM தகுதியை ஜமாத் போன்ற தனியார் மத அமைப்புகள் வழங்கும் சான்றிதழை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்ய முடியாது என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. சட்டப்படி அந்தத் தகுதியைத் தீர்மானிக்கும் பொறுப்பை அரசு அதிகாரிகள் தனியார் அமைப்புகளிடம் ஒப்படைக்க முடியாது என்பதையும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
மதமாற்றத்துக்கு முன்பு BC, MBC, DNC அல்லது SC பிரிவில் இருந்தவர்கள், இஸ்லாமுக்கு மாறிய பிறகு அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஏழு முஸ்லிம் சமூகங்களில் ஒன்றின் கீழ் BCM சான்றிதழ் பெறுவதற்கு 2024ஆம் ஆண்டு அரசாணை வழிவகுத்தது.
முன்பு இருந்த சமூகப் பின்தங்கிய நிலை மதமாற்றத்தால் உடனடியாக மறைந்துவிடாது என்பதே தமிழக அரசின் வாதமாக இருந்தது. ஆனால், அந்த பின்தங்கிய நிலையை மட்டும் கொண்டு ஒருவர் வேறொரு மதத்தின் குறிப்பிட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்தவர் என அங்கீகரிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.
மேலும், தமிழக பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையத்தின் பரிந்துரையை அடிப்படையாக கொண்டு அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தாலும், நிபுணர் குழுவின் பரிந்துரை மட்டும் சட்டமாகிவிடாது என்றும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. அரசின் உத்தரவு அரசியலமைப்பு சட்ட விதிகளுக்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.
BC–Muslim இடஒதுக்கீடும், பட்டியலினச் சாதியினருக்கான (SC) அந்தஸ்தும் வெவ்வேறு சட்ட விதிகளின் கீழ் வருகின்றன.
அரசியலமைப்பின் 1950ஆம் ஆண்டு பட்டியலினச் சாதியினர் ஆணையின் 3ஆம் பத்தியின்படி, இந்து, சீக்கிய அல்லது புத்த மதத்தைத் தவிர வேறு மதத்தைப் பின்பற்றுபவர் SC அந்தஸ்தைப் பெற முடியாது. இதன் அடிப்படையில், இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கு மாறிய ஒருவர் தனது முந்தைய சாதி அடையாளத்தை மட்டும் கொண்டு SC அந்தஸ்தையும் அதனுடன் தொடர்புடைய சலுகைகளையும் தொடர முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
இருப்பினும், SC அந்தஸ்து தொடர்பான விதிகளையும் BC–Muslim இடஒதுக்கீட்டையும் ஒன்றாகக் கருதக் கூடாது. BCM பிரிவில் தகுதி பெறுவது தொடர்பாக அந்தப் பிரிவுக்கான தனிப்பட்ட சட்ட விதிகளே பொருந்தும்.
மதமாற்றத்துக்கு பிறகு மீண்டும் இந்து மதத்துக்கு மாறினால், முன்பு இருந்த சாதி அந்தஸ்து தானாகவே திரும்பக் கிடைத்துவிடும் என்று கூற முடியாது. பழைய சமூக அடையாளம் உண்மையாக மீண்டும் நிலைபெற்றுள்ளதா என்பதை தகுதியுள்ள அரசு அதிகாரிகள் தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகள் மற்றும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் விசாரித்து முடிவு செய்ய வேண்டும் என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
இந்தத் தீர்ப்பு இந்து–முஸ்லிம் திருமணங்களைத் தடை செய்வதில்லை. மதங்களுக்கு இடையிலான திருமணம் செய்துகொள்வது, மதமாற்றம் செய்வது, குறிப்பிட்ட சமூகத்துக்கான இடஒதுக்கீட்டுத் தகுதி பெறுவது ஆகியவை தனித்தனி சட்டப் பிரச்சினைகள்.
வெவ்வேறு மதங்களை சேர்ந்த பெற்றோருக்கு பிறக்கும் குழந்தைகளின் மதம், சமூக அடையாளம் மற்றும் இடஒதுக்கீட்டு தகுதி ஆகியவற்றையும் இந்தத் தீர்ப்பை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்ய முடியாது. சம்பந்தப்பட்ட சட்ட விதிகள், ஆவணங்கள் மற்றும் குடும்பத்தின் உண்மையான சூழ்நிலைகள் அடிப்படையில் அவை பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும்.
இந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கு மாறிய ஒருவர், மதமாற்றம் செய்திருப்பதையோ முந்தைய சாதி அடையாளத்தையோ மட்டுமே அடிப்படையாக கொண்டு தமிழகத்தின் BC–Muslim இடஒதுக்கீட்டை பெற முடியாது என்பதே உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின் சாரம். ஜமாத் வழங்கும் மதமாற்றச் சான்றிதழும் மட்டும் போதுமானதல்ல.
அதே நேரத்தில், மதமாற்றம், SC அந்தஸ்து, BCM இடஒதுக்கீடு மற்றும் மதங்களுக்கு இடையிலான திருமணங்களின் சட்ட விளைவுகள் ஆகியவற்றை ஒன்றாக குழப்பாமல், ஒவ்வொன்றுக்கும் பொருந்தும் சட்ட விதிகளின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.