இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் அரசுப் பள்ளிகளின் உள்கட்டமைப்பு, ஆசிரியர் பற்றாக்குறை மற்றும் அடிப்படை வசதிகள் குறித்து புதிய விவாதம் உருவாகியுள்ளது. குறிப்பாக உத்தரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் உள்ளிட்ட மாநிலங்களில் மாணவர்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் எழுப்பும் கேள்விகள் தற்போது தேசிய அளவில் கவனம் பெற்றுள்ளன.
அதன் உச்சமாக, உத்தரப் பிரதேச தலைநகர் லக்னோவில் அரசுப் பள்ளி மாணவிகள் மழையிலும் சாலையில் அமர்ந்து போராட்டம் நடத்திய சம்பவம் கல்வித்துறையின் நிலை குறித்து பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. அதேபோல ராஜஸ்தானில் அரசுப் பள்ளிகளுக்குள் வெளியாட்கள் நுழைவது மற்றும் புகைப்படம், வீடியோ பதிவு செய்வது தொடர்பாக புதிய கட்டுப்பாடுகள் அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது அரசியல் விவாதத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.
லக்னோவில் உள்ள ஜெய் பிரகாஷ் நாராயண் சர்வோதயா பள்ளி மாணவிகள், ஆசிரியர் பற்றாக்குறை மற்றும் கல்வி தொடர்பான பிரச்சினைகளை முன்வைத்து ஆகஸ்ட் 17 அன்று போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
காலை சுமார் 9 மணியளவில் பள்ளியிலிருந்து வெளியே வந்த மாணவிகள், துபகா-கான்பூர் பைபாஸ் மற்றும் பாலாகஞ்ச் பகுதிகளில் போராட்டம் நடத்தினர். மழையையும் பொருட்படுத்தாமல் மாணவிகள் சாலையில் அமர்ந்து கோஷங்களை எழுப்பினர். இதனால் அந்தப் பகுதிகளில் போக்குவரத்தும் பாதிக்கப்பட்டது.
மாணவிகள் கூறியதாக வெளியாகியுள்ள தகவல்களின் அடிப்படையில், பள்ளியில் பல முக்கிய பாடங்களுக்கு போதுமான ஆசிரியர்கள் இல்லை எனக் குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ளது.
ஒரு மாணவி கூறிய தகவலின்படி, பள்ளியில் சுமார் 400 மாணவர்களுக்கு 18 ஆசிரியர்கள் உள்ளதாகவும், அதே நேரத்தில் இந்தி பாடத்திற்கு பல ஆசிரியர்கள் இருப்பதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. மாணவர்கள் குறிப்பாக கணிதம், ஆங்கிலம் மற்றும் அறிவியல் பாடங்களுக்கு ஆசிரியர்கள் தேவை என வலியுறுத்தியுள்ளனர்.
9 முதல் 12ஆம் வகுப்பு வரை படிக்கும் மாணவர்களுக்கு கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல் உள்ளிட்ட பாடங்கள் உயர்கல்விக்கும் போட்டித் தேர்வுகளுக்கும் முக்கியமானவை. எனவே ஆசிரியர் பற்றாக்குறை நீடித்தால், நாங்கள் போர்டு தேர்வை எப்படி எழுதுவது எனக் கேள்வி ஏழுஎழுப்பி வருகின்றனர்.
என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன.
பள்ளியில் கிடைக்க வேண்டிய அடிப்படை கல்வியை பெறுவதற்காகவே மாணவர்கள் போராட்டம் நடத்த வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டிருப்பது கவலைக்குரியதாக பார்க்கப்படுகிறது.
மாணவிகள் போராட்டம் நடத்திய இடத்திற்கு காவல்துறையினரும் அதிகாரிகளும் சென்றனர். மாணவிகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டு, அவர்களின் கோரிக்கைகள் குறித்து நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என உறுதி அளிக்கப்பட்டதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.
மாணவிகள் முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத்தை நேரில் சந்தித்து தங்களது பிரச்சினைகளை தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைத்ததாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. சில மாணவிகள் முதல்வர் இல்லம் நோக்கி செல்ல முயன்றதாகவும் கூறப்படுகிறது.
மேலும் ஆகஸ்ட் 15 அன்றும் இதே பள்ளியைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் ஆக்ரா எக்ஸ்பிரஸ்வே இணைப்புச் சாலையில் போராட்டம் நடத்தியதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. அதாவது இது ஒருநாள் போராட்டமாக மட்டும் இல்லாமல் தொடர்ந்து எழுப்பப்படும் பிரச்சினையாக மாறியுள்ளது.
லக்னோவில் மாணவிகள் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், ராஜஸ்தானிலும் அரசுப் பள்ளிகளின் நிலை தொடர்பான விவாதம் தீவிரமடைந்துள்ளது. ‘School Thik Karo’ என்ற இயக்கத்தின் மூலம் அரசுப் பள்ளிகளின் நிலை, அடிப்படை வசதிகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்புகளை நேரில் ஆய்வு செய்து பிரச்சினைகளை வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வர முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
இதற்கிடையே ராஜஸ்தான் கல்வித்துறை அரசுப் பள்ளி வளாகங்களுக்குள் வெளியாட்கள் நுழைவது தொடர்பாக புதிய கட்டுப்பாட்டை அறிவித்துள்ளது.
செய்திகளின்படி, பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியர் அல்லது முதல்வரின் முன் அனுமதியின்றி வெளியாட்கள் பள்ளி வளாகத்திற்குள் நுழையக்கூடாது. மேலும் அனுமதியின்றி மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் பள்ளி நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக..
போன்ற நடவடிக்கைகளுக்கும் கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டுள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இந்த உத்தரவு ‘School Thik Karo’ பிரச்சாரத்தின் பின்னணியில் வந்திருப்பது குறித்து விமர்சனங்களும் எழுந்துள்ளன.
பள்ளி வளாகங்களுக்குள் மாணவர்களின் பாதுகாப்பு, நிர்வாக ஒழுங்கு மற்றும் அனுமதியில்லாத செயல்பாடுகளை கட்டுப்படுத்துவது என்ற நோக்கில் விதிமுறைகள் இருக்கலாம்.
பள்ளியில் பிரச்சினை இருந்தால் அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான வெளிப்படைத்தன்மை எவ்வாறு உறுதி செய்யப்படும்? என்பதுதான்.
இந்த விவகாரம் தற்போது கல்வி நிர்வாகம், ஊடக சுதந்திரம், மாணவர் பாதுகாப்பு மற்றும் அரசின் பொறுப்பு ஆகிய நான்கு கோணங்களில் விவாதிக்கப்படுகிறது.
இந்த விவாதத்திற்கு பின்னால் இருக்கும் முக்கியமான காரணம் வெறும் அரசியல் குற்றச்சாட்டு அல்ல. ராஜஸ்தான் அரசே சட்டமன்றத்தில் வெளியிட்டுள்ள பள்ளி ஆய்வு தரவுகளும் கவலைக்குரிய நிலையை காட்டுகின்றன.
விவரம் | எண்ணிக்கை |
|---|---|
| ஜீரணமான/பயன்படுத்த முடியாத அரசுப் பள்ளி கட்டிடங்கள் | 3,768 |
| முழுமையாக சேதமடைந்த வகுப்பறைகள் | 83,783 |
| பெரிய அளவில் பழுதுபார்ப்பு தேவைப்படும் வகுப்பறைகள் | 2,19,902 |
| பயன்படுத்த முடியாத கழிப்பறைகள் | 16,765 |
| பழுதுபார்ப்பு தேவைப்படும் கழிப்பறைகள் | 29,753 |
| பெரிய அளவில் பழுதுபார்ப்பு தேவைப்படும் அரசுப் பள்ளிகள் | 41,178 |
இந்த தரவுகள் ராஜஸ்தான் கல்வித்துறை மேற்கொண்ட ஆய்வின் அடிப்படையில் சட்டமன்றத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டவை. இதில் குறிப்பாக 3,768 பள்ளி கட்டிடங்கள் ஜீரணமான நிலையில் இருப்பது மிகப்பெரிய கவலையாக பார்க்கப்படுகிறது.
அவற்றில் 2,558 கட்டிடங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக ஜீரணமானவை என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. மீதமுள்ள 1,210 கட்டிடங்களுக்கான நடவடிக்கைகள் தொடர்ந்ததாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஜீரணமான பள்ளிகளுக்குப் பதிலாக புதிய கட்டிடங்களை அமைக்க முதல் கட்டமாக 1,680 பள்ளிகளுக்காக சுமார் ₹1,998.24 கோடி மதிப்பிலான திட்டங்கள் மத்திய கல்வி அமைச்சகத்தின் ஒப்புதலுக்காக அனுப்பப்பட்டதாக ராஜஸ்தான் கல்வி அமைச்சர் சட்டமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார்.
மேலும் வெள்ளம் மற்றும் கனமழையால் சேதமடைந்த 20,383 பள்ளி கட்டிடங்களுக்கு SDRF நிதியின் கீழ் பழுதுபார்ப்பு பணிகளுக்கு மாவட்ட ஆட்சியர்கள் ஒப்புதல் அளித்துள்ளதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
அரசுப் பள்ளி கட்டிடங்களின் நிலை தொடர்பான வழக்கில் ராஜஸ்தான் உயர் நீதிமன்றமும் அரசின் நடவடிக்கைகளை கடுமையாக விமர்சித்துள்ளது.
ஒரு கட்டத்தில் ஜீரணமான பள்ளி கட்டிடங்கள் மற்றும் வகுப்பறைகளை பயன்படுத்தக்கூடாது என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டிருந்தது. பள்ளி உள்கட்டமைப்பு தொடர்பான விரிவான நடவடிக்கைத் திட்டம் மற்றும் நிதி ஒதுக்கீடு குறித்தும் நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
இதனால் அரசுப் பள்ளிகளின் நிலை குறித்த விவாதம் தற்போது மாணவர்கள் அல்லது சமூக அமைப்புகளின் குற்றச்சாட்டாக மட்டும் இல்லாமல், நிர்வாகம் மற்றும் நீதித்துறை அளவிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.
இந்த விவகாரத்தின் மிக முக்கியமான அம்சம் “மாணவர்கள் அரசுக்கு எதிராக போராடுகிறார்கள்” என்பதைக் காட்டிலும், “மாணவர்கள் தங்களது கல்விக்காக போராட வேண்டிய நிலை ஏன் ஏற்பட்டது?” என்பதுதான்.
இவை ஆடம்பர வசதிகள் அல்ல. தரமான பள்ளிக் கல்வியின் அடிப்படை தேவைகள்.
அரசுப் பள்ளிகளில் படிக்கும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் தனிப்பட்ட பயிற்சி மையம் அல்லது தனி டியூஷன் வசதி இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.
கணிதம், அறிவியல், ஆங்கிலம் போன்ற பாடங்களுக்கு பள்ளியிலேயே தரமான ஆசிரியர்கள் இல்லாதபோது, பொருளாதார வசதி உள்ள குடும்பங்கள் தனியார் பயிற்சியைத் தேர்வு செய்யலாம்.
ஆனால் பொருளாதார ரீதியாக பின்தங்கிய மாணவர்களுக்கு அது சாத்தியமில்லாமல் போகலாம்.
இதனால் ஆசிரியர் பற்றாக்குறை என்பது வெறும் பள்ளி நிர்வாகப் பிரச்சினை அல்ல. அது கல்வி சமத்துவத்தையும் பாதிக்கும் பிரச்சினையாக மாறுகிறது.
சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் இணையத்தின் மூலம் தகவலை வேகமாகப் பகிரும் தலைமுறையாக Gen Alpha குறித்து உலகம் முழுவதும் பேசப்படுகிறது.
லக்னோ மாணவிகளின் போராட்டம் இந்த தலைமுறையின் ஒரு புதிய அம்சத்தையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது. பிரச்சினையை சகித்துக்கொள்வதற்குப் பதிலாக அதை கேள்வி கேட்பது. மழையில் சாலையில் அமர்ந்த மாணவிகள் ஆசிரியர்களை கேட்டுள்ளனர்.
பள்ளி நிர்வாகத்திடம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர். அதிகாரிகளிடம் தங்களது கோரிக்கைகளை தெரிவித்துள்ளனர். இது கல்வி அமைப்பில் மாணவர்களின் பங்கேற்பு மற்றும் பொறுப்புணர்வு குறித்து புதிய விவாதத்தையும் உருவாக்குகிறது.
இந்த விவகாரத்தில் அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டி சில நேரடியான கேள்விகளுக்கு பதில் தேவைப்படுகிறது:
லக்னோ மாணவிகளின் போராட்டம் உடனடி ஆசிரியர் நியமனத்திற்கான அழுத்தத்தை உருவாக்கியுள்ளது. ராஜஸ்தானில் பள்ளி உள்கட்டமைப்பு குறித்த தரவுகள் ஏற்கனவே அரசின் ஆய்வுகளிலேயே வெளியாகியுள்ளன. இந்த விவகாரத்தின் தீர்வு அரசியல் வாதத்தில் முடிவடையாமல் களத்தில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.
ஒரு மாணவர் பள்ளிக்குச் சென்று போராட வேண்டிய நிலை உருவாகும்போது, அந்தப் போராட்டத்தின் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தை முதலில் கேட்க வேண்டியது அவசியம்.
“மாணவர்கள் ஏன் சாலையில் இறங்கினார்கள்?” என்பதைக் காட்டிலும்,
“மாணவர்கள் வகுப்பறைக்குள் அமர்ந்து படிக்க வேண்டிய சூழலை நாம் ஏன் உருவாக்கவில்லை?” என்பதே முக்கியமான கேள்வி.
லக்னோவில் மழையிலும் சாலையில் அமர்ந்த மாணவிகளின் குரலும், ராஜஸ்தானில் அரசுப் பள்ளிகளின் மோசமான உள்கட்டமைப்பு குறித்த அதிகாரப்பூர்வ தரவுகளும் ஒரே விஷயத்தை சுட்டிக்காட்டுகின்றன:
அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் என்பது அரசியல் விவாதத்திற்கான ஒரு தலைப்பு மட்டுமல்ல. அது நாட்டின் அடுத்த தலைமுறையின் எதிர்காலத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடையது. மாணவர்களுக்கு தேவையானது போராட்டம் அல்ல. தரமான ஆசிரியர், பாதுகாப்பான பள்ளி மற்றும் நல்ல கல்வி. அந்த மூன்றையும் உறுதி செய்வதே எந்த அரசின் அடிப்படை பொறுப்பாக இருக்க வேண்டும்.