பெட்ரோலில் எத்தனால் கலப்பதன் மூலம் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை குறைத்து, அந்நியச் செலாவணியை சேமிப்பதே அரசின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாக இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக E20 பெட்ரோல் என்ற இலக்கை நோக்கி இந்தியா வேகமாக நகர்ந்து வருகிறது. அதேநேரம் இந்தக் கொள்கையின் மற்றொரு பக்கம் பார்க்கும் போது, தற்போது சர்க்கரை விலை சந்தையில் எதிரொலிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறதா என்ற கேள்வியும் எழுந்துள்ளது.
கடந்த ஒரு மாதத்தில் இந்தியாவில் சர்க்கரையின் விலை சுமார் 10 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. மகாராஷ்டிராவின் கோலாப்பூரில் சர்க்கரையின் மொத்த விலை ஆகஸ்ட் தொடக்கத்தில் இருந்ததைவிட சுமார் 20 சதவீதம் உயர்ந்து, குவிண்டாலுக்கு ரூ.5,350 என்ற அளவை எட்டியுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. சில சந்தைகளில் சில்லறை விலை கிலோ ரூ.60 முதல் ரூ.65 வரை சென்றுள்ளதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
ஒருபுறம் பெட்ரோல் விலை குறையும் என்ற எதிர்பார்ப்பு தொடர்கிறது. மறுபுறம் வீட்டு உபயோக சர்க்கரையின் விலை உயரத் தொடங்கியுள்ளது. இதற்கு எத்தனால் கொள்கை எந்த அளவுக்கு காரணம்? இந்தியாவில் கரும்பு உற்பத்தி அதிகமாக இருந்தும் ஏன் வெளிநாடுகளில் இருந்து சர்க்கரையை இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய நிலை உருவாகிறது? இதன் தாக்கம் பொதுமக்களின் செலவினத்தில் எப்படி இருக்கும்? இந்த கேள்விகளுக்கான பின்னணியைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.
சர்க்கரை விலை ஏன் திடீரென உயர்கிறது?
சர்க்கரையின் விலை உயர்வுக்கு ஒரே ஒரு காரணத்தை மட்டும் கூற முடியாது. உற்பத்தி, கையிருப்பு, உள்நாட்டு தேவை, ஏற்றுமதி, எத்தனால் உற்பத்திக்கான கரும்பின் பயன்பாடு உள்ளிட்ட பல காரணிகள் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையவை.
2025-26 சர்க்கரை பருவத்தில் இந்தியாவின் மொத்த சர்க்கரை உற்பத்தி சுமார் 3.11 கோடி டன்னாக இருக்கும் என மதிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் இதில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு கரும்பு சர்க்கரை தயாரிப்பதற்குப் பதிலாக எத்தனால் உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இதனால் நாட்டில் சர்க்கரை உற்பத்தி முற்றிலும் குறைந்துவிட்டது என்று அர்த்தமில்லை. ஆனால் சந்தைக்கு நேரடியாக வரும் சர்க்கரையின் அளவு குறைகிறது என்பதே முக்கியமான விஷயம்.
31 லட்சம் டன் சர்க்கரைக்கு சமமான உற்பத்தி எத்தனாலுக்கு சென்றது
இந்த சர்க்கரை பருவத்தில் சுமார் 31 லட்சம் டன் சர்க்கரை உற்பத்தி செய்யக்கூடிய அளவிலான கரும்பு, சர்க்கரை தயாரிப்புக்கு பதிலாக எத்தனால் உற்பத்திக்குத் திருப்பி விடப்பட்டுள்ளதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
இதனால் என்ன விளைவுகள் ஏற்படுகிறது என[என்பதை எளிமையாகச் சொன்னால், கரும்பு நம்மிடம் இருக்கிறது. சர்க்கரை ஆலைகளும் நம்மிடமே உள்ளன. ஆனால் அந்த கரும்பின் ஒரு பகுதி தற்போது வேறு ஒரு தேவைக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதாவது எத்தனால் உற்பத்திக்கு செலவிடப்படுகிறது.
அதாவது சந்தையில் கிடைக்கும் சர்க்கரையின் அளவு குறையும்போது, தேவை தொடர்ந்து இருந்தால் விலை உயர்வதற்கான வாய்ப்பு இயல்பாகவே அதிகரிக்கும்.
சர்க்கரை அளவு எண்ணிக்கைகள்
விவரம் | மதிப்பிடப்பட்ட அளவு |
|---|
| 2025-26 சர்க்கரை உற்பத்தி | 3.11 கோடி டன் |
| எத்தனால் உற்பத்திக்குச் சென்ற சர்க்கரைக்கு சமமான அளவு | சுமார் 31 லட்சம் டன் |
| நிகர சர்க்கரை உற்பத்தி | சுமார் 2.8 கோடி டன் |
| நாட்டின் ஆண்டு சர்க்கரை நுகர்வு | சுமார் 2.83 கோடி டன் |
| செப்டம்பர் 2026-ல் எதிர்பார்க்கப்படும் கையிருப்பு | சுமார் 43 லட்சம் டன் |
| முந்தைய ஆண்டின் கையிருப்பு | சுமார் 53 லட்சம் டன் |
| கையிருப்பில் குறைவு | சுமார் 10 லட்சம் டன் |
இந்த எண்ணிக்கைகளைப் பார்க்கும்போது, சந்தையில் சர்க்கரை முற்றிலும் இல்லாமல் போகும் நிலை இல்லை. ஆனால் வழக்கமாக இருக்கும் கூடுதல் கையிருப்பின் பாதுகாப்பு அளவு குறைந்து வருகிறது.
சர்க்கரை கையிருப்பு குறைந்தால் என்ன ஆகும்?
சர்க்கரை சந்தையில் கையிருப்பு மிகவும் முக்கியமானது. உற்பத்தி மற்றும் நுகர்வு இடையே ஏற்படும் இடைவெளியை பழைய கையிருப்பு சமாளிக்கும். ஆனால் தற்போது அந்த கையிருப்பும் குறைந்து வருவதாக மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.
ICRA மதிப்பீட்டின்படி, செப்டம்பர் 2026-க்குள் இந்தியாவின் சர்க்கரை கையிருப்பு சுமார் 43 லட்சம் டன்னாக இருக்கலாம். முந்தைய ஆண்டு இதே காலத்தில் கையிருப்பு சுமார் 53 லட்சம் டன்னாக இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. அதாவது ஓராண்டில் சுமார் 10 லட்சம் டன் அளவுக்கு கையிருப்பு குறைய வாய்ப்புள்ளது.
43 லட்சம் டன் என்பது மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் நாட்டின் தினசரி மற்றும் ஆண்டு நுகர்வுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், அது சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு மட்டுமே போதுமான பாதுகாப்பு கையிருப்பாக இருக்கக்கூடும்.
பண்டிகை காலம் நெருங்குவதால் சர்க்கரை தேவை அதிகரிக்கும்
சர்க்கரை விலை உயர்வில் மற்றொரு முக்கிய காரணியாக இருப்பது பண்டிகைக் கால தேவை.
ஆகஸ்ட் முதல் நவம்பர் வரையிலான காலகட்டத்தில் இந்தியாவில் சர்க்கரையின் தேவை அதிகரிக்கும். குறிப்பாக விநாயகர் சதுர்த்தி, நவராத்திரி, தசரா, தீபாவளி உள்ளிட்ட பண்டிகைகளின்போது இனிப்புகள் மற்றும் பேக்கரி பொருட்களின் உற்பத்தி அதிகரிக்கும்.
மிட்டாய் கடைகள் மட்டுமல்லாமல், பிஸ்கட், கன்பெக்ஷனரி, குளிர்பானங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு உணவுப் பொருட்கள் தயாரிப்பிலும் சர்க்கரை முக்கிய மூலப்பொருளாக உள்ளது. இதனால் பண்டிகை காலத்தில் சர்க்கரைக்கான தேவை அதிகரிக்கும் நிலையில், கையிருப்பு ஏற்கனவே அழுத்தத்தில் இருப்பது விலை உயர்வை மேலும் தூண்டக்கூடும்.
"கையிருப்பு குறைவு + பண்டிகை கால தேவை அதிகரிப்பு = சர்க்கரை விலை மீது கூடுதல் அழுத்தம்"
மத்திய அரசு ஏன் சர்க்கரை இறக்குமதி செய்ய நினைக்கிறது?
இங்குதான் தற்போதைய விவாதத்தின் முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது.
இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய சர்க்கரை உற்பத்தி நாடுகளில் ஒன்றாக இருக்கிறது. நாட்டின் பல மாநிலங்களில் கரும்பு பயிரிடப்படுகிறது. சர்க்கரை ஆலைகளும் அதிக அளவில் உள்ளன. அப்படியிருக்க, உள்நாட்டு தேவையை சமாளிக்க வெளிநாடுகளில் இருந்து சர்க்கரையை இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய சூழல் ஏன் உருவாகிறது? என்ற கேள்வி எழுகிறது.
ஊடகங்களின் தகவல்களின்படி, சுமார் 10 லட்சம் டன் கச்சா சர்க்கரையை இறக்குமதி செய்வது குறித்து அரசு பரிசீலித்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. இதற்கு வரிச்சலுகை அளிப்பது குறித்தும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இது நடைமுறைக்கு வந்தால், உள்நாட்டு சந்தையில் சர்க்கரை கிடைப்பை அதிகரித்து விலையை கட்டுப்படுத்துவது அரசின் நோக்கமாக இருக்கும்.
ஒருகாலத்தில் ஏற்றுமதி செய்த இந்தியா... இப்போது இறக்குமதியைப் பற்றி சிந்திப்பது ஏன்?
இந்திய சர்க்கரை சந்தையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை புரிந்துகொள்ள ஏற்றுமதி நிலவரத்தைப் பார்ப்பதும் அவசியம். 2021-22 சர்க்கரை பருவத்தில் இந்தியா 1.2 கோடி டன்னுக்கும் அதிகமான சர்க்கரையை வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்திருந்தது. ஆனால் தற்போதைய சூழல் மாறியுள்ளது.
2025-26 பருவத்தில் முதலில் 15 லட்சம் டன் சர்க்கரை ஏற்றுமதிக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. பின்னர் அந்த அளவு 20 லட்சம் டன்னாக உயர்த்தப்பட்டது. சுமார் 7 முதல் 8 லட்சம் டன் வரை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட நிலையில், மே மாதத்தில் ஏற்றுமதிக்கு கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
அதாவது, நிலைமை சர்க்கரை இறக்குமதி நோக்கி செல்வதால், இது உள்நாட்டு சர்க்கரை விநியோகத்தைப் பற்றிய கவலை அதிகரித்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.
"ஏற்றுமதி → ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடு → உள்நாட்டு கையிருப்பு பாதுகாப்பு → இறக்குமதி குறித்து பரிசீலனை" என்ற நிலைக்கு வந்துள்ளது.
சர்க்கரை விலை கட்டுப்படுத்த அரசு எடுக்கும் கட்டுப்பாடுகள்
சர்க்கரை விலை அதிகமாக உயராமல் இருக்க அரசு ஏற்கனவே பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. சந்தையில் செயற்கையான பற்றாக்குறை ஏற்படாமல் இருக்க, சர்க்கரை வர்த்தகர்களின் கையிருப்புக்கும் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்படுவதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.
அதன் நோக்கம் எளிமையானது. சர்க்கரை பெரிய அளவில் கிடங்குகளில் தேங்காமல், தொடர்ந்து சந்தைக்கு வர வேண்டும். அப்போதுதான் தேவைக்கு ஏற்ப விநியோகத்தை பராமரிக்க முடியும்.
சில ஊடக அறிக்கைகளின்படி, குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மேல் சர்க்கரையை கையாளும் மொத்த விற்பனையாளர்கள் குறிப்பிட்ட நாட்களுக்கு மேல் கையிருப்பு வைத்திருக்க முடியாத வகையில் கட்டுப்பாடுகள் குறித்து பேசப்படுகிறது. இதன் மூலம் பதுக்கல் மற்றும் செயற்கையான விலை உயர்வைத் தடுக்க அரசு முயற்சிக்கிறது.
சர்க்கரை விலை உயர்வுக்கும் - E20-க்கும் என்ன தொடர்பு?
இப்போது இந்த விவகாரத்தின் முக்கியமான பகுதியான E20 எத்தனால் கலப்பு கொள்கைக்கு வரலாம். பெட்ரோலில் எத்தனால் கலப்பதை அதிகரிப்பதன் மூலம் இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி தேவையை குறைக்க முடியும் என்பது அரசின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
இந்தியாவின் மொத்த பெட்ரோல் தேவையில் ஒரு பகுதியை உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்படும் எத்தனால் மூலம் மாற்ற முடிந்தால், வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய கச்சா எண்ணெயின் அளவு குறையலாம். இதன் மூலம் அந்நியச் செலாவணியை சேமிக்க முடியும் என்பதும் அரசின் வாதமாக உள்ளது.
2024-25 காலகட்டத்தில் இந்தியாவின் எத்தனால் கலப்பு அளவு சுமார் 19.24 சதவீதத்தை எட்டியதாக கூறப்படுகிறது. 2025-26 காலகட்டத்தில் 20 சதவீத இலக்கை நோக்கி இந்தியா நகர்ந்துள்ளது.
ஆனால் எத்தனால் தயாரிக்க தேவைப்படும் மூலப்பொருள் எது என்றால், "கரும்புச் சாறு, மொலாசஸ், சர்க்கரை சார்ந்த மூலப்பொருட்கள் மட்டுமல்லாமல், மக்காச்சோளம் மற்றும் அரிசியும் எத்தனால் தயாரிப்பில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதனால் கரும்பு இனி சர்க்கரை தயாரிப்புக்கான மூலப்பொருள் மட்டுமல்ல. எரிபொருள் தயாரிப்புக்கும் அது முக்கியமானதாக மாறியுள்ளது.
எத்தனால் நல்லதா? கெட்டதா?
இதை நேரடியாக கருப்பு-வெள்ளையாக பார்க்க முடியாது. எத்தனால் கலப்புக்கு பல நன்மைகள் உள்ளன.
- கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை குறைக்க உதவலாம்.
- அந்நியச் செலாவணி சேமிக்க முடியும்.
- உள்நாட்டு எரிபொருள் உற்பத்தி சங்கிலிக்கு ஆதரவு கிடைக்கும்.
- கரும்பு விவசாயிகளுக்கு கூடுதல் சந்தை கிடைக்கலாம்.
- சர்க்கரை ஆலைகளுக்கு வருவாய் ஆதாரங்களைப் பலப்படுத்தும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.
ஆனால் மறுபுறம் உணவுக்கான மூலப்பொருளும் எரிபொருளுக்கான மூலப்பொருளும் ஒரே வளத்தைச் சார்ந்திருக்கும் போது, விலை மற்றும் விநியோகத்தில் சமநிலையை பராமரிப்பது மிக முக்கியமாகிறது.
இந்த விலை உயர்வு சர்க்கரையோடு மட்டும் நின்றுவிடுமா?
இது தான் எதிர்காலத்தில் கவனிக்க வேண்டிய மிகப்பெரிய விஷயம்.
எத்தனால் தயாரிப்பில் கரும்புக்கு அடுத்ததாக மக்காச்சோளம் மற்றும் அரிசியின் பயன்பாடு அதிகரித்தால், தாக்கம் சர்க்கரை சந்தையைத் தாண்டிச் செல்லலாம். மக்காச்சோளம் கோழி மற்றும் கால்நடை தீவன உற்பத்தியில் முக்கியமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. அரிசி நேரடியாக உணவுச் சந்தையுடன் தொடர்புடையது.
எனவே எத்தனால் உற்பத்திக்காக உணவுத் துறையுடன் தொடர்புடைய மூலப்பொருட்களின் பயன்பாடு அதிகரித்தால், அதன் தாக்கம் பல்வேறு உணவுப் பொருட்களின் விலையிலும் பிரதிபலிக்கக்கூடும். இதைத்தான் பொருளாதாரத்தில் “Food vs Fuel” என்ற விவாதமாக பார்க்கிறார்கள்.
பெட்ரோல் டேங்க் vs சமையலறை: சமநிலை எங்கே?
எத்தனால் கொள்கையை விமர்சிப்பவர்கள் முன்வைக்கும் முக்கியமான கேள்வி இதுதான்.
பெட்ரோல் இறக்குமதி செலவு குறைவது ஒரு நன்மை என்றால், அதற்காக உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்தால் அந்த நன்மையின் ஒரு பகுதி மக்களிடம் இருந்து மறைமுகமாக வசூலிக்கப்படுகிறதா?
இதற்கு நேரடியான பதில் இல்லை.
ஏனெனில் பெட்ரோல் விலை, கச்சா எண்ணெய் விலை, வரிகள், உலக சந்தை நிலவரம், எத்தனால் விலை, சர்க்கரை உற்பத்தி, விவசாயிகளுக்கான கரும்பு விலை உள்ளிட்ட பல காரணிகள் இதில் தாக்கம் செலுத்துகின்றன.
ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் தெளிவாகிறது.
எரிபொருள் கொள்கையை உருவாக்கும்போது உணவுப் பாதுகாப்பையும் அதே அளவு கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய தேவை உருவாகியுள்ளது.
சர்க்கரை விலை உயர்ந்தால் பொதுமக்களுக்கு என்ன பாதிப்பு?
- சர்க்கரை விலை நேரடியாக வீட்டு பட்ஜெட்டில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
- அதன் தாக்கம் ஒரு கிலோ சர்க்கரையை வாங்கும் விலையில் மட்டும் முடிவதில்லை.
- சர்க்கரை ஒரு மூலப்பொருளாக பயன்படுத்தப்படும் பல பொருட்களின் உற்பத்திச் செலவு அதிகரிக்கலாம்.
- மிட்டாய், பிஸ்கட், பேக்கரி பொருட்கள், குளிர்பானங்கள், இனிப்பு வகைகள் மற்றும் பல பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப் பொருட்களின் விலையிலும் அதன் தாக்கம் இருக்கலாம்.
குறிப்பாக பண்டிகை காலத்தில் இனிப்பு தயாரிப்புகள் அதிகரிக்கும் போது, சர்க்கரை விலை உயர்வு உற்பத்தியாளர்களின் செலவை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும்.
சர்க்கரை ஆலைகளுக்கு இது நல்ல செய்தியா?
ஒரு வகையில் ஆம் என்று கூறலாம்.
சர்க்கரையின் விலை உயர்ந்தால், சர்க்கரை ஆலைகள் அதிக வருவாய் பெறும் வாய்ப்பு உள்ளது. உற்பத்திச் செலவு அதே அளவில் இருந்து, விற்பனை விலை அதிகரித்தால் நிறுவனங்களின் லாப வரம்பும் உயரலாம். இதன் காரணமாக சர்க்கரை உற்பத்தி நிறுவனங்களின் பங்குகளில் வாங்கும் ஆர்வம் அதிகரிக்கலாம்.
ஆனால் இது நிரந்தரமான நன்மை என்று கூற முடியாது.
சர்க்கரை விலை அதிகமாக உயர்ந்தால், விலையை கட்டுப்படுத்த அரசு சந்தையில் தலையிடலாம். இறக்குமதியை அதிகரிக்கலாம், ஏற்றுமதியை கட்டுப்படுத்தலாம் அல்லது உள்நாட்டு விநியோகத்தை அதிகரிக்க நடவடிக்கை எடுக்கலாம். அப்போது சர்க்கரை நிறுவனங்களுக்கு கிடைக்கும் கூடுதல் லாப வாய்ப்பும் குறையலாம்.
அடுத்ததாக மத்திய அரசு என்ன செய்யும்?
தற்போதைய சூழலில் அரசு ஒரே ஒரு நடவடிக்கையை மட்டும் எடுக்காமல், பல வழிகளில் சந்தையை சமநிலைப்படுத்த வேண்டிய சூழலில் உள்ளது.
- உள்நாட்டு சர்க்கரை விலையை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.
- அதே நேரத்தில் விவசாயிகளுக்கும் சர்க்கரை ஆலைகளுக்கும் பாதிப்பு ஏற்படாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
- எத்தனால் கலப்பு இலக்கையும் தொடர வேண்டும். ஆனால் உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டியுள்ளது.
இதனால் எதிர்காலத்தில் எத்தனால் கொள்கையில் மூலப்பொருட்களின் பயன்பாட்டை மாற்றுவது, சர்க்கரை உற்பத்திக்கு அதிக கரும்பை ஒதுக்குவது அல்லது தேவைக்கேற்ப எத்தனால் உற்பத்தி முன்னுரிமையை சரிசெய்வது போன்ற நடவடிக்கைகள் குறித்து விவாதம் அதிகரிக்கலாம்.
அதிகம் எழுப்படும் கேள்வி: எத்தனால் உற்பத்தி வேண்டாமா?
பிரச்சனை எத்தனால் உற்பத்தி செய்வதா வேண்டாமா என்பதில் மட்டும் இல்லை.
எவ்வளவு எத்தனால்? எந்த மூலப்பொருளில் இருந்து? எந்த நேரத்தில்? உணவுப் பொருட்களின் விலையை பாதிக்காமல் எப்படி? என்பதுதான் முக்கியமான கேள்வி.
கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை குறைப்பது இந்தியாவுக்கு முக்கியமான பொருளாதார இலக்கு. அதேபோல் உணவுப் பாதுகாப்பும் முக்கியம். எனவே பெட்ரோல் டேங்கில் எத்தனால் கலப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் பொருளாதார பலனையும், அதே நேரத்தில் சமையலறையில் அதிகரிக்கக்கூடிய உணவுச் செலவையும் ஒரே கணக்கில் பார்க்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.
பெட்ரோல் முதல் சர்க்கரை விலை உயர்வு: அடுத்தக்கட்ட நடவடிக்கை
இந்தியாவின் எத்தனால் கொள்கை கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை குறைக்கவும், அந்நியச் செலாவணியை சேமிக்கவும் உதவும் முக்கியமான முயற்சியாக இருக்கிறது.
ஆனால் அந்தக் கொள்கைக்கான மூலப்பொருட்களில் கரும்பு, மக்காச்சோளம், அரிசி போன்ற உணவுச் சங்கிலியுடன் தொடர்புடைய பொருட்கள் இடம்பெறும்போது, அதன் தாக்கத்தை எரிபொருள் சந்தையில் மட்டும் கணக்கிட முடியாது.
தற்போதைய சர்க்கரை விலை உயர்வு முழுவதற்கும் E20 கொள்கையே காரணம் என்று கூறுவது சரியாக இருக்காது. உற்பத்தி, கையிருப்பு, பண்டிகை கால தேவை, ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகள் உள்ளிட்ட பல காரணிகள் இதில் உள்ளன.
ஆனால் எத்தனால் உற்பத்திக்காக சர்க்கரை தயாரிக்கக்கூடிய கரும்பின் ஒரு பகுதி மாற்றுப் பயன்பாட்டுக்குச் செல்வது, ஏற்கனவே இறுக்கமாக இருக்கும் சர்க்கரை விநியோகத்தில் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு காரணியாக இருக்கிறது.
 "Explained | சர்க்கரை விலை உயர்வும் E20 எத்தனாலும்... உண்மையில் தொடர்பு என்ன?")
)